Izolaja dachu - folie izolacyjne

Dla dobra naszego całego budynku izolacja dachu musi być położona poprawnie, a materiały dobrane właściwie. Izolacja przeciwwilgociowa dachu to bardzo ważna część jego konstrukcji. Niewłaściwie użyte materiały lub źle wykonana izolacja szybko doprowadzi do zawilgocenia ocieplenia. Zaowocuje to dużymi stratami ciepła i rozwojem grzybów i pleśni, co z kolei nie jest dobra wiadomością dla alergików.

Aby zwiększyć termoizolacyjność dachu nie wystarczy zwiększyć grubość warstwy izolacyjnej. Koniecznie należy zabezpieczyć dach przed zawilgoceniem. Zarówno woda z zewnątrz w postaci opadów jak i z wewnątrz domu w postaci pary może zawilgocić nam ocieplenie.
Jeszcze niedawno jedynym powszechnie stosowanym sposobem ochrony dachu przed wilgocią było ułożenie papy na poszyciu z desek. Obecnie pod niektóre pokrycia (dachówki, blachy stalowe i bitumiczne płyty faliste) nie jest wymagane pełne deskowanie.

Do ochrony dachu przed wodą i parą stosuje się następujące zabezpieczenia:
- paroizolację, która ogranicza przepływ pary wodnej napływającej z wnętrza budynku,
- materiały wstępnego krycia: FWK i MWK, czyli folie i membrany, które chronią przed wodą w postaci płynnej i przed przewiewaniem ocieplenia przez wiatr, nie zatrzymują jednak pary, a więc umożliwiają wysychanie konstrukcji dachu i jego termoizolacji, jeśli
z jakiegoś powodu uległyby one zawilgoceniu.
Dzięki współdziałaniu tych dwóch grup izolacji wilgoć ma ograniczony dostęp do dachu, ale może odparować, gdy się w nim znajdzie.

Folie wstępnego krycia zastąpiły papę na deskowaniu. Nowatorskość membran natomiast polega na stosowaniu jednej, nie dwóch szczelin wentylacyjnych w dachach z poddaszem mieszkalnym.

Uwaga!
Folii wstępnego krycia nie można układać:
- na dachach płaskich i spadzistych o kącie nachylenia mniejszym niż 10°,
- pod pokrycia z blach płaskich i gontów bitumicznych.

Paroizolacja
Fachowo ułożona paroizolacja zabezpiecza termoizolację przed parą wodną przenikającą z pomieszczeń użytkowych z wnętrza domu oraz zapobiega ucieczce ciepła przez przewiewanie. Nawet bardzo małą szparą w dachu może uciec dużo ciepła, ponieważ różnica temperatur w sezonie grzewczym powoduje duże różnice ciśnień i powstawanie gwałtownych przepływów powietrza.

montaz.jpg
Montaż kołnierza. Układając folię na połączeniach z oknami dachowymi i wyłazami,
należy stosować się do zaleceń producenta okien.


Układanie
Folie paroizolacyjne układa się od wewnątrz, już po ułożeniu termoizolacji. W zależności od stopnia skomplikowania konstrukcji więźby dachowej paroizolacje układa się poziomo lub równolegle do krokwi. Niezależnie od sposobu rozpinania paroizolacji powinno się ją układać z lekkim naprężeniem nieco naciągając. W zależności od stopnia skomplikowania konstrukcji więźby dachowej folię układa się w dwojaki sposób:
- poziomo - najlepiej zacząć od góry: od osłony jętek lub kalenicy (w zależności od sposobu ułożenia termoizolacji). Każdą kolejną warstwę układa się na zakład min. 5 cm, a łączenia folii zakleja jednostronną taśmą samoprzylepną, przyklejaną na zewnątrz zakładu, lub taśmą dwustronną - na wewnątrz zakładu;
- wzdłuż krokwi - folię łączy się na zakład klejony na krokwi, kolejne warstwy klei się przy użyciu sztywnych podkładek z desek. Paroizolację mocuje się do krokwi:
- taśmą dwustronnie klejącą lub
- zszywkami (miejsca przebicia zakleja się kawałkami taśmy samoprzylepnej) wbijanymi takerem (zszywaczem) tapicerskim lub dekarskim.
Na połączeniach folii paroizolacyjnej z elementami pionowymi: ścianami kolankowymi, kominami, ścianami szczytowymi lub działowymi stosuje się specjalne, samoprzylepne, elastyczne taśmy. W miejscach tych zostawia się naddatki folii, a do jej łączenia stosuje się listwy dociskowe mocowane do ścian i kominów.

Materiały wstępnego krycia
Zależnie od sposobu wentylowania połaci dachu do wstępnego krycia używa się folii niskoparoprzepuszcza-
lnych (FWK) i wysokoparoprzepuszczalnych membran (MWK] - patrz tabela poniżej.

FWK. Folie te są niskoparoprzepuszczalne: przepuszczają do 60 gramów pary wodnej na m2 w ciągu 24 godzin. Mają budowę warstwową, są wzmacniane siatką z polietylenu lub polipropylenu. Stosuje się je w dachach w układzie z dwiema szczelinami wentylacyjnymi:

- pod pokryciem - jej zadaniem jest osuszanie pokrycia zasadniczego oraz łat i kontrłat,
- pod folią FWK - ta umożliwia usuwanie pary wodnej z termoizolacji i konstrukcji dachu.

Czynnikiem osuszającym jest powietrze swobodnie przepływające w obu szczelinach.
Aby szczeliny mogły spełniać swoje funkcje, muszą mieć otwory wlotowe pod okapem i wylotowe w połaci, kalenicy lub w narożach. Dla ochrony wentylowanych przestrzeni przed owadami otwory muszą być osłonięte metalowymi siatkami.

MWK

Membrany wstępnego krycia mają wysoką paroprzepuszczalność: od 1000 do 2000 g/m2/24 h (najlepiej stosować membrany o Sd < 0,1 m). MWK mają strukturę wielowarstwowej (są inaczej zbudowane niż folie włókniny polipropylenowej), dzięki czemu dobrze przepuszczają parę wodną. Można je układać bezpośrednio na termoizolacji (na styk), bez szczeliny nad termoizolacją, co ułatwia ich układanie. Brak szczeliny nie powoduje zagrożenia zawilgocenia izolacji ani konstrukcji dachu. Szczelinę wentylacyjną stosuje się tylko między membraną a pokryciem.
Dzięki dużej paroprzepuszczalności membrana ułatwia wysychanie nieuniknionych zawilgoceń, przyczynia się więc do oszczędności energii zużywanej na ogrzewanie domu, ale tylko pod następującymi warunkami:

- wilgoć, którą ma przepuścić, ma postać pary wodnej (membrany przepuszczają parę, ale nie przepuszczają
wody);
- temperatura powietrza jest wystarczająco wysoka, by para nie skraplała się na spodzie membrany.

Im mniejsza jest paroprzepuszczalność membrany, tym większe zagrożenie, że będą pod nią powstawać skropliny, które gromadzić się będą w dachu, co oznacza straty energii zużywanej na ogrzanie domu. Im większa jest paroprzepuszczalność membrany dachowej, tym szybciej dach wysycha. Uwaga! Folii FWK ani membran MWK nie należy wybierać samodzielnie, lecz zdać się na dobrego dekarza z doświadczeniem, który też potrafi je poprawnie układać (co niestety nie jest powszechne, ponieważ mała liczba dekarzy przechodzi profesjonalne szkolenia), lub skorzystać z porady przedstawiciela producenta folii.

Układanie
Prawidłowe działanie membran dachowych wymaga skutecznego działania szczeliny wentylacyjnej znajdującej się pod pokryciem zasadniczym. Aby szczelina ta dobrze funkcjonowała, musi ona mieć wlot i wylot oraz musi być drożna na całej swojej długości. Dlatego wlot i wylot powinny być zasłonięte elementami przewiewnymi (grzebień okapu i taśmy na kalenicy), a wełna ułożona między krokwiami nie może nadmiernie wypychać membrany w stronę pokrycia zasadniczego.

Rodzaj materiału Paroprzepuszczalność w temperaturze
pokojowej [g/cm2/24 h]
Współczynnik
Sd [m]
Sposób układania
Folie wstępnego krycia

(niskoparoprzepuszczalne)
od 20 do 60 od 1 do 3 ze szczeliną wentylacyjną oddzielającą folię od termoizolacji (szczelina musi być drożna na całej długości, z wlotem i wylotem)
Membrany wstępnego krycia

(wysokoparo-przepuszczalne)
od 1000 do 2000 od 0,004 do 0,08 bezpośrednio na termoizolacji


Ważne parametry folii i membran
Paroprzepuszczalność - to wyrażona w gramach ilość pary wodnej, jaka w ciągu doby jest w stanie przeniknąć przez 1 m2 folii/membrany; właściwość ta zależy m.in. od temperatury, w której przeprowadza się badanie.
Współczynnik Sd - jest to grubość warstwy powietrza o takim samym oporze dyfuzyjnym (opór, jaki parze wodnej stawia materiał przegrody, np. ściany czy stropodachu) jak membrana, np.: membrana o współczynnik Sd = 0,02 m odpowiada warstwie powietrza grubości 2 cm. Im wartość współczynnika mniejsza (mniejsza grubość równoważnej warstwy powietrza), tym lepsza paroprzepuszczalność.

Zalety materiałów wstępnego krycia
- chronią izolację cieplną przed deszczem, śniegiem i wiatrem,
- nie przepuszczają do ocieplenia wody, która może przenikać przez pokrycie,
- przepuszczają parę wodną napływającą z wnętrza domu,
- są odporne na działanie niskiej i wysokiej temperatury (od -40°C do +80°C),
- są trudnozapalne i nie rozprzestrzeniają ognia,
- są łatwiejsza do ułożenia, lżejsze i tańsze niż tradycyjne wstępne krycie papą na podkładzie z desek,
- nie obciążają konstrukcji dachu.


Uwaga!

Trzeba by wykonawca podczas układania membran nie popełnił następujących błędów:
- nie palił papierosów, bo spadające iskry mogą wypalić w membranach drobne dziurki;
- nie impregnował drewna na dachu;
- nie ciął elementów drewnianych starą piłą łańcuchową, z której wycieka olej, powodując powstawanie tłustych
palm;
- nie uszkodził membrany (np. podczas chodzenia), a jeśli tak się stanie, drobne uszkodzenia naprawił taśmą
klejącą, a większe dziury zakleił kawałkami membrany wkładanymi i mocowanymi pod najbliższym zakładem
nad uszkodzeniem; nie układał membran podczas deszczu.

paroizolacja.jpg











Dach izolowany MWK układaną Dach ze szczeliną wentylacyjną oddzielającą folię
bezpośrednio na ociepleniu. wstępnego krycia od ocieplenia.


Korzyści wynikające z zastosowania membran dachowych
- Łatwiejsze i tańsze wykonanie konstrukcji dachu, w porównaniu z dachem ze sztywnym poszyciem z papy.
- Lepsza niż w dachu z dwoma szczelinami i folią niskoparoprzepuszczalną ochrona termoizolacji i konstrukcji
dachu w szczególnie trudnych miejscach, takich jak kalenica, kosze czy przejścia instalacji przez połać.
- Wykorzystanie całej wysokości krokwi na termoizolację, co ułatwia spełnienie wymagań dotyczących
ciepłochronności dachu.

Większa szczelność (odporność na deszcz) umożliwiająca stosowanie pokryć na dachach o małym nachyleniu
(powyżej 10°).

Żródło: zlecenia remontowe